Πόσο απειλείται η Ελλάδα από μία κρίση νερού

Μία πολύ ενδιαφέρουσα επιστημονική αναφορά του κ. Αλέξανδρου Μητάκη με τίτλο «Πόσο απειλείται η Ελλάδα από μία κρίση νερού - οι περιοχές υψηλού κινδύνου» αναρτήθηκε από το Green Agenda στις 22 Μαρτίου 2019, κατά την Παγκόσμια Ημέρα Νερού (δες εδώ {1} τον σχετικό σύνδεσμο).

Ανάμεσα στα πολύ σημαντικά στοιχεία που παραθέτει ο αρθρογράφος περιέχονται και τοποθετήσεις επιστημόνων και αρμοδίων πολιτικών στελεχών, όπως του Ειδικού Γραμματέα Υδάτων κ. Ιάκωβου Γκανούλη.

Από την πλευρά μας και από την σκοπιά της Θεσσαλίας, θα επισημάνουμε πως ενώ οι τοποθετήσεις του κ. Ειδικού Γραμματέα κινούνται σε σωστή κατεύθυνση, όλη αυτή την περίοδο που η Θεσσαλία θα ανέμενε την εφαρμογή έργων, μέτρων και δράσεων (που προβλέπονται στο πρόσφατα αναθεωρημένο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας) για την βελτίωση της κατάστασης των υδάτων στην περιοχή μας, δυστυχώς συναντούμε απραξία και εγκατάλειψη, κάτι για το οποίο οι ευθύνες έχουν όνομα.

Παρατηρούμε επίσης (και όχι μόνο από τον κ. Γκανούλη) μία τάση ενοχοποίησης της αγροτικής παραγωγής, το γνωστό «άλλοθι» ότι δήθεν η Θεσσαλία έχει επαρκείς υδατικούς πόρους, αλλά τους «ξοδεύει» αλόγιστα.

Ειδικά μάλιστα επικεντρώνουν στην καλλιέργεια βαμβακιού, με επιχειρήματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Θα επισημάνουμε όμως πως π.χ. το βαμβάκι στον Ελλαδικό χώρο είναι μια πολύ παλιά καλλιέργεια, δεν θεωρείται για την οικονομία μας σκόπιμο να εξοβελιστεί και το (κυριότερο) ΔΕΝ αποτελεί και την πιο υδροβόρα καλλιέργεια (δες οπωροκηπευτικά, καλαμπόκι, κ.α.), οπότε αδίκως στοχοποιείται.

Επίσης ο στόχος των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων (ΣΔΥ) για μείωση των καταναλώσεων αρδευτικού νερού («ζήτηση») είναι ίσως ο μόνος στον οποίο υπήρξε μετρήσιμη πρόοδος στη Θεσσαλία (επέκταση συστημάτων στάγδην άρδευσης, νέες πρακτικές αλλαγής υδροβόρων καλλιεργειών, κ.λ.π.), ενώ αντίθετα οι αρμόδιοι πολιτικοί παράγοντες δεν εργάζονται καθόλου, όπως έχουν υποχρέωση, στην κατεύθυνση της αύξησης της «προσφοράς» (επικαιροποίηση μελετών, ολοκλήρωση ημιτελών έργων, κατασκευή νέων έργων ταμίευσης, κ.λ.π.).

Το  κυριότερο, αφήνουν να εννοηθεί ότι με τα ΣΔΥ σχεδόν «έκαναν το καθήκον τους» και ανταποκρίθηκαν στις ημερομηνίες που έθεταν τα όργανα της ΕΕ. Ξεχνούν όμως να μας πούνε ότι τα γενικού χαρακτήρα ΣΔΥ απαιτούν στην συνέχεια την εκπόνηση εξειδικευμένων εφαρμοστικών πλάνων, με δεσμεύσεις πολιτικές, χρονικές και χρηματοδοτικές, για τα οποία, παρότι οι φορείς της Θεσσαλίας επανειλημμένα τα έθεσαν, δεν υπήρξε κάποια ανταπόκριση από την Κυβέρνηση.

Εάν λοιπόν επιθυμούν στην Κυβέρνηση, όπως και εμείς άλλωστε, την επόμενη Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό να την εορτάσουμε έχοντας πίσω έργο και ουσιαστική πρόοδο, ας φροντίσουν να εγκαταλείψουν τις γενικολογίες και να ανταποκριθούν στις πραγματικές τους πολιτικές υποχρεώσεις.

{1} GREENAGENDA.gr - ΠΟΣΟ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΡΙΣΗ ΝΕΡΟΥ - ΟΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ (ΧΑΡΤΕΣ) :

http://greenagenda.gr/%CF%80%CF%8C%CF%83%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7/?fbclid=IwAR1oBtUdnKc69W1ar48uThsZjeI_RqOI82cSGX9yPEnjisNo8i1zPk3qKkU

 

Πηγή: 
https://www.ypethe.gr