Η ιστορία αξιοποίησης των υπόγειων υδάτων Θεσσαλίας – Μια σημαντική μαρτυρία του Διευθυντή (ε.τ.) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Άγγελου Ζαχαρόπουλου

Ο Άγγελος Ζαχαρόπουλος είναι επιστήμονας και στέλεχος της Διοίκησης, ένας άνθρωπος που έζησε από κοντά όλα τα γεγονότα από την περίοδο που για πρώτη φορά υπήρξε οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια αξιοποίησης των Υπόγειων Υδάτων Θεσσαλίας έως σήμερα. Αρχικά από την θέση του Γενικού Διευθυντή Εγγείων Βελτιώσεων στο Υπουργείο Γεωργίας, στη συνέχεια σαν τεχνοκράτης που παρακολούθησε στενά τις διαδικασίες ένταξης της χώρας μας στην ΕΟΚ και τέλος σαν στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Με το κείμενο που παραθέτουμε (δες τον σχετικό σύνδεσμο εδώ {1}) ο κ. Άγγελος Ζαχαρόπουλος περιγράφει όλα τα βήματα που άνοιξαν τον δρόμο αξιοποίησης των υπόγειων υδάτων αλλά και τον τρόπο που η προσπάθεια αυτή εξετράπη των αρχικών στόχων και φθάσαμε στην σημερινή καταστροφή των υπόγειων υδροφορέων και του περιβάλλοντος στην περιοχή μας.

Σημειώνουμε πως κατά την διάρκεια της δεκαετίας 1970, με τις ανάγκες που διαμορφώνονταν στην Γεωργία αλλά και την προσδοκία εισόδου της χώρας μας στην ΕΟΚ, οι απαιτήσεις σε νερό άρδευσης κινούνταν αυξητικά και η λεκάνη απορροής (ΛΑΠ) Πηνειού δεν διέθετε ΚΑΝΕΝΑ έργο ταμίευσης επιφανειακών υδάτων που θα μπορούσε να καλύψει τις απαιτήσεις αυτές (σημ. ο ταμιευτήρας Ν. Πλαστήρα ανήκει στην ΛΑΠ Αχελώου και εξυπηρετούσε μόνο το 3% των καλλιεργούμενων εκτάσεων της Θεσσαλίας).  

Συνεπώς το κρίσιμο θέμα ήταν η τήρηση των τεχνικών περιορισμών στις αντλήσεις των υπόγειων υδάτων και ο σεβασμός των στόχων και των κανόνων του προγράμματος (ΠΑΑΥΘ), πάντοτε με ευαισθησία στο περιβάλλον.

Δυστυχώς, η πολιτική διαχείριση του θέματος, όπως γλαφυρά περιγράφει ο  κ. Άγγελος Ζαχαρόπουλος, υπήρξε άθλια και με τον τρόπο αυτό διαμορφώθηκαν «τετελεσμένα» στον αρδευτικό τομέα που έως και σήμερα προκαλούν ανυπολόγιστες καταστροφές. Από την περίοδο εκείνη (δεκαετία 1970) έως σήμερα, στη θεσσαλική λεκάνη προστέθηκαν μόνο δύο αξιόλογοι ταμιευτήρες επιφανειακών υδάτων (Σμόκοβο και Κάρλα) και, σύμφωνα με τα Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (2014 και 2017), προβλέπεται η δημιουργία αρκετών ακόμη (σημ. δεν συνυπολογίζεται η συνεισφορά μικρών ή πολύ μικρών ταμιευτήρων). Έως ότου ο σχεδιασμός αυτός υλοποιηθεί (που κατά την άποψή μας θα αργήσει σημαντικά) θα πρέπει να ζούμε με την πραγματικότητα αυτή.

Η μόνη εφικτή λύση έως την ολοκλήρωση του νέου προγράμματος που σκιαγραφείται στο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων (χωρίς όμως αναλυτική εκπόνηση πλάνου εφαρμογής), είναι η χρησιμοποίηση υδάτων από τον ημιτελή ταμιευτήρα Συκιάς επί του Αχελώου μέσω της σήραγγας μεταφοράς, η οποία θα μπορεί να καλύψει – έστω περιστασιακά – τα ελλείμματα που δημιουργούνται κάθε χρόνο από την αλόγιστη χρησιμοποίηση επιφανειακών και κυρίως υπόγειων υδάτων που καταστρέφουν τα αντίστοιχα οικοσυστήματα.

Όταν με το καλό γίνουν και τα υπόλοιπα έργα στη ΛΑΠ Πηνειού (Πύλη, Μουζάκι, Ενιππέας, κ.λ.π.) θα μπορούσε, με πραγματικά πλέον στοιχεία, να επανεξετασθεί το μείγμα της προέλευσης των αρδευτικών υδάτων στον θεσσαλικό κάμπο.

Μπροστά στην καταστροφή που αντιμετωπίζουμε οι ιδεοληψίες και οι εμμονές ορισμένων συνιστούν ανεύθυνη πολιτική, που μόνο λύσεις δεν προσφέρει στα προβλήματα της Θεσσαλίας.

 

{1} olympia.gr Άρθρο κ. Άγγελου Ζαχαρόπουλου : ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΥΠΟΓΕΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ ΥΔΑΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ  

https://olympia.gr/2018/11/17/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B3%CF%8...

 

Σχετικά κείμενα στο ypethe.gr :

- Αρχείο Κ. Γκούμα : Παράνομες Γεωτρήσεις

https://www.ypethe.gr/archive/arheio-k-gkoyma-paranomes-geotriseis

- Έργα Αξιοποίησης Υπόγειων Νερών

https://www.ypethe.gr/page/erga-axiopoiisis-ypogeion-neron

- Υπόγεια Νερά Θεσσαλίας :

https://www.ypethe.gr/page/ypogeia-nera-thessalias

 

Πηγή: 
https://www.ypethe.gr