Η ατολμία της Πολιτείας και η αδιαφορία των αγροτών δεν συμβάλλουν στον εκσυγχρονισμό της διαχείρισης του νερού

Την αφορμή για τα παρακάτω σχόλια μας την έδωσε πρόσφατο ρεπορτάζ με τίτλο «Στα κάγκελα οι αγρότες : Παράταση μόλις 2 εργάσιμων για τις άδειες χρήσης νερού στη νιτρορύπανση - Δεν επαρκεί ο χρόνος να εξεταστεί ο όγκος των 2500 αιτήσεων στη Θεσσαλία μέχρι τις 7 Ιανουαρίου»  (δες εδώ {1} τον σχετικό σύνδεσμο).

Η Πολιτεία εδώ και χρόνια (από το 2011) προσπαθεί, με τις αρμόδιες υπηρεσίες της, να υλοποιήσει ορισμένες από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Οδηγία 60/2000 για τα νερά. Μεταξύ αυτών είναι η θεσμοθέτηση των αδειών χρήσης νερού (ΚΥΑ 150559/16.6.2011), αλλά και η δημιουργία του Εθνικού Μητρώου Σημείων Υδροληψίας (ΕΜΣΥ), που ακολούθησε στην συνέχεια (ΚΥΑ 145026/10.01.2014).  Και οι δύο αυτές παρεμβάσεις μαζί με τα Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων, είναι τα αναγκαία και χρήσιμα εργαλεία που θα εκσυγχρονίσουν και θα «νοικοκυρέψουν» επιτέλους την Διαχείριση των Υδάτων στη χώρα μας.

Η πρακτική όμως των εκάστοτε κυβερνήσεων στο θέμα αυτό, αποδεικνύει ότι εφαρμόζουν την Οδηγία μόνο και μόνο γιατί είναι υποχρεωμένες από την ΕΕ, χωρίς να έχουν εργασθεί, ως όφειλαν, στην ωρίμανση των προϋποθέσεων υλοποίησής της. Αυτό από μόνο του είναι πρόβλημα.  Όταν δεν πιστεύεις βαθιά σε μια πολιτική διαχείρισης υδάτων, όταν οι προσπάθειες προσαρμογής στις απαιτήσεις της Οδηγίας είναι αποσπασματικές, χωρίς να συνοδεύονται από την αναγκαία σταθερή και ενιαία πολιτική στη διαχείριση των υδάτων, όταν δεν σχεδιάζεις έγκαιρα, δεν παρακολουθείς συστηματικά την εφαρμογή των αποφάσεων και των μέτρων που «επιβάλλεις», δεν συντονίζεις αποτελεσματικά την πολύμορφη προσπάθεια που απαιτείται, τότε και οι ελπίδες να πετύχεις κάτι καλό είναι συνήθως περιορισμένες. Έτσι δυστυχώς στη χώρα μας τα πράγματα στον υδατικό και περιβαλλοντικό τομέα βρίσκονται εδώ και δεκαετίες σε παθογένεια, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε κάποιες πρωτοβουλίες και μεμονωμένες δράσεις.

Στην πραγματικότητα μας προλαβαίνουν οι εξελίξεις, ενώ η γύμνια και το αλαλούμ του τομέα Διαχείρισης Υδάτων πλέον δεν κρύβεται με τίποτα.

Με δεδομένες όλες τις παραπάνω – μέχρι σήμερα – αβεβαιότητες, η Πολιτεία όχι μόνο δεν κατάφερε να επιλύσει τα διαρθρωτικά της προβλήματα, την πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων και το διοικητικό «αλαλούμ», αλλά δεν κατάφερε ούτε καν να καταγράψει και να αδειοδοτήσει το σύνολο των γεωτρήσεων, να δημιουργήσει αξιόπιστο μηχανισμό ελέγχου και καταμέτρησης των καταναλώσεων αρδευτικού νερού και να πάρει μέτρα μείωσης τους (όπως προβλέπουν και τα ισχύοντα Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων).

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι διαχρονικές αυτές αδυναμίες της Δημόσιας Διοίκησης και η αδιαφορία (ή je m΄en fous ) των χρηστών νερού (κυρίως αγροτών), οδηγούν συνήθως τους εκάστοτε πολιτικούς προϊσταμένους των συναρμόδιων υπουργείων, να υπογράφουν διαδοχικές παρατάσεις στην διαδικασία ανανέωσης των αδειών χρήσης νερού. Έτσι, παρότι η διαδικασία αυτή άρχισε το 2011, δεν έχει  ακόμη μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί, εννέα (9) χρόνια μετά ! 

Δυστυχώς όμως η Πολιτεία, κατά μείζονα λόγο, δεν πήρε ούτε καν μιά θεσμική πρωτοβουλία (που δεν θα είχε και οικονομικό κόστος), με στόχο τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου (είναι ίδιο από το 1958 !) των ΤΟΕΒ, που είναι οι φορείς διαχείρισης του αρδευτικού νερού. Η κατάσταση ειδικά σε αυτούς είναι άσχημη, αφού η αδυναμία να εκσυγχρονιστούν και να συντηρήσουν τα έργα τους, σε συνδυασμό με την κακοδιαχείριση και τα οικονομικά ελλείμματα, τους καθιστούν προβληματικούς. Τελικά  τον «λογαριασμό» τον πληρώνει αφενός ο κρατικός κορβανάς (δηλαδή όλοι μας) όσο αφορά τα οικονομικά, αφετέρου το περιβάλλον όσον αφορά την ορθολογική και αειφόρο χρήση του νερού. Από παντού χαμένοι !

 

{1} thessaliatv.gr :

https://www.thessaliatv.gr/news/84328/sta-kagkela-oi-agrotes-paratasi-molis--2-ergasimon-gia-tis-adeies-xrisis-nerou-sti-nitrorupansi/?fbclid=IwAR1ZUknejGuQ-etU7jQRuddMrn8IPetrxcgykkmDkPuTQRE9H-C39Neh_lU#.Xg3DAYqHbTY.facebook

 

 

Φωτογραφίες: 
Πηγή: 
https://www.ypethe.gr